(Source: obinan, via benziinkokusu-deactivated201901)
-Bir gün güneşin kırk üç kez battığını gördüm! Demiştin bana.
Biraz sonra da eklemiştin:
-Biliyor musun… İnsan çok üzgün olunca gün batımından hoşlanır…
-Demek kırk üç kez gün batımını gördüğün gün o kadar üzgündün öyle mi ?
Ama Küçük Prens yanıt vermedi.
Antoine De Saint-Exupéry
^
ben en büyük hatam seni unutmak için çabalamamdı.pencereleri açıyorum, bir de balkonu. zamanın geçiyorluğuna bırakamadım sana dair biriktirdiklerimi. sen başka kadınlarla uyuduğunda unuttun mu sahi? kimseyle uyumadım senden sonra, bu yaptığım en güzel şeydi.bazı anlara dönmek isterdim. bazı kış gecelerine. kısacık saçlarımı kulaklarımın arkasına aldığın an’a örneğin. veya sınava gitmek yerine seninle uyuduğum yatakta kalmayı seçtim sabahın körüne. an’ları silemiyorum kafamdan ve bazı sahneler sevgilim, kurşun gibi ağır. sen hep yatağın solunda yatardın. sımsıkı sarılırdın bana. arkada hep ‘the xx’ çalardı. çizgili çoraplarımızın teki birkaç dakikalığına hep kayıp. tüm bunları geçelim, ben avuçlarını özledim.seninle gülmeyi, senin boynunda uyanmayı.senin yastığıma sinmişliğini özledim. saçlarım uzadı,tepeden topladım şimdi. üç film indirdim yine bu gece için. çay suyunu koydum, birkaç paket cipsim var ve sen neyli olduklarını biliyorsun. yatağın en başında oturuyorum. şimdi sen girsen odaya, ışığı kapatsan. kucağımdan bilgisayarı alsan onun yerine dizlerime kafanı koysan. sen en çok bacaklarımda uyumayı seversin. oysa bunlar hep kurmaca. kapım hiç açılmayacak bütün yaz.
sen benim, uzaklığımsın.
—-
az ötede , yüreğim ‘yaşıyorsun ulan, daha ne ! ‘ diyordu.
ben kimseyi sevemiyorum artık. kimi sevmeye kalksam ellerim kan revan. kimi sevsem, üstü kalsın ben gidiyorum.
deniz kenarında el ele yürümedik diye
kızgınım bütün dalgalara
ayaklarımızdan geçip gitmedi diye
güneşin doğuşunu birlikte izleyemedik diye
kızgınım bütün sabahlara
güneş biz öpüşürken doğmadı diye
kızgınım yanımda uyanmadığın her pazar gününe
pazar kahvaltılarımda çayımı yalnız içtim diye
kızgınım kar yağdığında pencereden izleyemediğimiz her kış mevsimine
kızgınım ıslanamadığımız eylüllere
belki de biraz kırgınım sensiz izmir sokaklarına
binemediğimiz 6:45 vapurlarına
okuyamadığım şiirler de bana kızgın mıdır?
öpmediğim sokaklar kızgın?
ben sabah 5 olduğunda uzanıp öpemediğim için kime kızsam bilemiyorum
yine sensiz sabahlıyorum
ve bu sefer gerçekten kime kızdığımı bilmiyorum.
